Rzut oszczepem

W starożytności rzut oszczepem rozgrywany był w dwóch postaciach: do celu i na odległość. Zawsze był obecny podczas igrzysk olimpijskich. Oszczep wykonany był wtedy z drzewa oliwnego, miał długość 2.30m i warzył około 400 gramów. W czasach nowożytnych rzut oszczepem zapoczątkowali skandynawowie około roku 1780. Dopiero w 1952 roku linie rzutu zmieniono z prostej w łuk. Rok później wprowadzono drążny oszczep co zrewolucjonizował konkurencje pozwalając na oddawanie znacznie dalszych rzutów. W 1966 roku rzuty z zastosowaniem techniki rotacyjnej osiągały nawet 100 metrów. Technika ta została jednak zakazana, gdyż uznano ją za zbyt niebezpieczną. Oszczep zmieniał się jeszcze dwókrotnie- w 1984 i 1991 roku, gdyż zawodnicy rzucali ponad 100 mterów co mogło stanowić zagrożenie dla zawodników startujących w innych konkurencjach. Kobiety pierwszy raz rzucały oszczepem w roku 1916.
Obecnie rekordzistą świata w tej konkurencji wśród mężczyzn jest Jan Żelezny (98.48), a wśród kobiet Osleidys Menendez (71.54).